ผมคงมอบให้แขนขวาเป็นคนสองหน้า
วิ่งไปถึงเหลี่ยมบนทางเมื่อไหร่ล่ะก็ จัดการเลย
คุณได้เห็นอะไรตั้งเยอะ แค่มองเฉยๆ
ไม่มีใครไปที่นั่นแล้ว แออัดเกินไป
ผมตั้งใจมากไม่ได้เวลาผมใช้ความคิด
อนาคตมันไม่เหมือนเดิมแล้ว
ผมจะไม่ประเคนสารานุกรมให้ลูกผมหรอก ต้องให้เขาไปหาเอาเอง
ถึงจะเราแพ้ แต่เราทำให้มันสนุก
ครึ่งหนึ่งของคำปดที่เกี่ยวกับผม มันไม่จริง
เหรียญสตางค์ไม่ได้มีค่ามากขนาดนั้นแล้ว
ราวกับว่ามันเกิดขึ้นแล้ว และจะเป็นเหมือนเดิมอีก
มันจะไม่จบ จนกว่ามันจะจบ
คุณลินเซ่ : "คุณดูเท่มากเลยค่ะ" โยกิ แบร่า : ขอบคุณครับ คุณก็ดูเท่ไม่แพ้กันครับ
ถ้าโลกสมบูรณ์แบบ มันคงไม่น่าใช่